Το 2013 το Ethnofest διατήρησε την σταθερά ανοδική του πορεία μένοντας παράλληλα θέσει αισιόδοξο και πιστό στην δέσμευσή του να ανακαλύπτει ταινίες που προσφέρουν μια διαφορετική προσέγγιση στον κινηματογράφο του πραγματικού, και ταυτόχρονα έναν αλλιώτικο τρόπο σκέψης για τον κόσμο γύρω μας. Για μια ακόμη χρονιά οι ταινίες του προγράμματος θύμισαν το αυτονόητο: πόσο δύσκολος αλλά συγχρόνως όμορφος είναι ο κόσμος μέσα από τη διαφορετικότητα.
Είχαμε τη χαρά να σηκώσουμε την αυλαία του Ethnofest με την ταινία της Anna Grimshaw
Ο κ. Κοπερθγουέιτ: Ζωή στο Δάσος Μέιν (2012). Η γνωστή ανθρωπολόγος, συγγραφέας μεταξύ άλλων των The Ethnographer’s eyeκαι Ο Κινηματογράφος της Παρατήρησης, μας μεταφέρει στην καθημερινότητα του κ. Κοπερθγουέιτ, ο οποίος το 1960 αγόρασε μια έκταση στην άγρια φύση του Μέιν και πενήντα χρόνια μετά παραμένει εκεί, ζώντας αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «μια χειροποίητη ζωή». Μέσω της ιστορίας του παραδίδει έναν στοχασμό πάνω στο χρόνο, εξερευνώντας ταυτόχρονα τη σημαντική όσο και ξεχασμένη θέση της φύσης στην αμερικανική κουλτούρα.
Ιδιαίτερη θέση στην 4η έκδοση του Ethnofest κατείχε το γαλλικό ντοκιμαντέρ, αφού σε δημιουργική συνεργασία με την Élise Jalladeau και το Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας, στο πλαίσιο του προγράμματος «Μήνας του Ντοκιμαντέρ» (Le Mois du film documentaire) παρουσιάστηκε μια σειρά ταινιών του Ατελιέ Βαράν (Ateliers Varan), που δημιουργήθηκε το 1981 υπό την καθοδήγηση του Jean Rouch. Στην Αθήνα βρέθηκαν δύο από τους συνεργάτες του εργαστηρίου, οι σκηνοθέτες David Tretiakoff και Ali Hazara, δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να ενημερωθεί εκ των έσω όχι μόνο για τον τρόπο λειτουργίας του εργαστηρίου, αλλά και την μεθοδολογία που είχε ακολουθηθεί σε κάποιες από τις ταινίες που προβλήθηκαν.
Το Ethnofest τίμησε επίσης τη σημαντική Ελληνίδα δημιουργό Αλίντα Δημητρίου, με την προβολή των δυσεύρετων ταινιών της Καρβουνιάρηδες (1977), Σπάτα (1978), και Φούρνοι (1982) που αποδεικνύουν την πολύπλευρη θεματολογία και την ιδιαίτερη προσέγγιση των έργων της. Το αφιέρωμα επιμελήθηκε η Αφροδίτη Νικολαΐδου με την πολύτιμη βοήθεια του συντρόφου της δημιουργού, Σωτήρη Δημητρίου.
Στο πλαίσιο των παράλληλων δράσεων του Ethnofest, η Λιβανέζα κινηματογραφίστρια Pascale Feghali παρουσίασε μια ειδική μέθοδο χρήσης της κάμερας που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 από τον Jean Rouch, ενώ ο καθηγητής Συμεών Μαγλιβέρας μοιράστηκε με το κοινό την εμπειρία του από τη διδασκαλία οπτικής ανθρωπολογίας στη Σιγκαπούρη και στην Ελλάδα.
Ατελιέ Βαράν
Το 1978 οι αρχές της Δημοκρατίας της Μοζαμβίκης ζητούν από γνωστούς κινηματογραφιστές να πάνε στη χώρα για να κινηματογραφήσουν τις αλλαγές που συντελούνταν εκεί. Ο Jean Rouch προτείνει, αντ’ αυτού, να εκπαιδεύσει γηγενείς – και μελλοντικούς – σκηνοθέτες, ώστε να μπορούν οι ίδιοι να κινηματογραφήσουν τη δική τους πραγματικότητα. Μαζί με τον Jacques Arthuys, μορφωτικό ακόλουθο της Πρεσβείας της Γαλλίας, δημιουργούν ένα εκπαιδευτικό εργαστήριο για ντοκιμαντέρ. Μετά από αυτή την πρώτη εμπειρία, δημιουργείται το 1981 το Ατελιέ Βαράν (Ateliers Varan) στο Παρίσι.
Παρουσίαση με την Pascale Feghali
H κινηματογραφίστρια Pascale Feghali παρουσίασε στο κοινό μια ειδική μέθοδο χρήσης της κάμερας που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 από τον Γάλλο σκηνοθέτη Jean Rouch.
Διάλεξη με τον Συμεών Μαγκλιβέρα
Ο καθηγητής Ανθρωπολογίας Συμεών Μαγλιβέρας μοιράστηκε με το κοινό την εμπειρία του από τη διδασκαλία του στο πεδίο της Οπτικής Ανθρωπολογίας στη Σιγκαπούρη και στην Ελλάδα.