«Η διαφορά ανάμεσα σ’ έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και στους ανθρώπους είναι ο παραλογισμός»: αυτή η φράση, μία από τις πρώτες που ακούγονται στην ταινία του Μαθιού Γιαμαλάκη, αποτελεί κλειδί για ένα ντοκιμαντέρ που εκδιπλώνεται σαν μια ευφρόσυνη αποκάλυψη. Η κάμερα του Γιαμαλάκη, ενός ευαίσθητου δημιουργού που το έργο του αναμένει ακόμα τη συνάντηση με τον φιλέρευνο θεατή, περιπλανιέται στην Ίο το καλοκαίρι του 1977 καταγράφοντας ελεύθερα, σχεδόν συνειρμικά, όψεις ενός ελληνικού νησιού στο μεταίχμιο ενός παραδοσιακού, προνεωτερικού κόσμου και μιας σαρωτικής αλλαγής ηθών. Εδώ έγκειται ο παράλογος, πικρά κωμικός χαρακτήρας αυτής της οξυδερκούς αποτύπωσης της μικροκοινωνίας του νησιού, που δεξιώνεται τους πάντες: γκροτέσκους τοπικούς άρχοντες, χωρατατζήδες αφηγητές της ταβέρνας, πονηρούς μικρομαγαζάτορες, αφελείς τουρίστες, κοπέλες που συνθλίβονται από τη μικρόνοια του επαρχιακού βίου. Όλα αυτά συνυφαίνονται με τον πιο αβίαστο, τρυφερό τρόπο, φιλοτεχνώντας ένα καλειδοσκοπικό πορτρέτο του ελληνικού αρχιπελάγους, διαχρονικό στη σύλληψη και στη δύναμή του.
Μαθιός Γιαμαλάκης
Ο Μαθιός Γιαμαλάκης (1931-2021) ήταν Έλληνας κινηματογραφιστής και ζωγράφος. Με καταγωγή από την Κρήτη, έμεινε για πάνω από 50 χρόνια στη Στοκχόλμη. Σπούδασε Τέχνη στη Γερμανία, ενώ δούλεψε ως ελεύθερος συνεργάτης στη Σουηδική Τηλεόραση (SR) ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο και γυρίζοντας πάνω από 50 μικρού και μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ από τα μέσα της δεκαετίας του 1960. Έργα ζωγραφικής του έχουν παρουσιαστεί σε πάνω από 20 εκθέσεις ζωγραφικής, στη Σουηδία, την Ελλάδα, τη Γερμανία και τη Γαλλία.