Στο πρώτο rage room της Αθήνας, η ταινία ακολουθεί την ιδιοκτήτριά του, Έλενα, και τους ανθρώπους που το επισκέπτονται με σκοπό να καταστρέψουν αντικείμενα δίνοντας έτσι διέξοδο στα συναισθήματά τους. Μέσα από προσωπικές ιστορίες, το ντοκιμαντέρ εξερευνά τον θυμό, τις έμφυλες προσδοκίες γύρω από την έκφρασή του και την εμπορευματοποίηση της συναισθηματικής εκτόνωσης.
Alex Deffner
Η Alex Deffner ασχολείται με τον αστικό σχεδιασμό και εκπονεί τη διπλωματική της εργασία με θέμα τις ταυτότητες των συνόρων στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Ντελφτ. Η σχεδιαστική της πρακτική εξερευνά τις άυλες διαστάσεις του αστικού χώρου, τα συναισθήματα, τις συμπεριφορές και τις φευγαλέες αλληλεπιδράσεις, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο όλα αυτά διαμορφώνουν την εμπειρία και την κατανόηση της πόλης. Τα πρόσφατα έργα της εξετάζουν κριτικά τις κοινωνικές και θεσμικές δυνάμεις που διαμορφώνουν το αστικό περιβάλλον. Παράλληλα με τη δουλειά της στον σχεδιασμό, αναπτύσσει την κινηματογραφική της πρακτική, διερευνώντας πώς ο κινηματογράφος μπορεί να αποτυπώσει τις σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους, τον χώρο και τις καθημερινές αλληλεπιδράσεις που βιώνουμε και επιδιώκουμε.
Άννα Μανδάλου
Η Άννα Μανδάλου σπουδάζει κινηματογράφο ντοκιμαντέρ και εθνογραφικό κινηματογράφο στη Σχολή Σταυράκου στην Αθήνα, έχοντας προηγουμένως σπουδάσει Οικονομικά. Το έργο της εξερευνά ζητήματα ταυτότητας, αστικού μετασχηματισμού και κοινωνικής αλλαγής, εστιάζοντας σε καθημερινές ιστορίες και φωνές που συχνά παραμένουν στο περιθώριο. Παράλληλα με τα δημιουργικά της εγχειρήματα, εργάζεται ως καθηγήτρια ιδιαίτερων μαθημάτων σε μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και δίνει ιδιαίτερη σημασία στη συλλογική αφήγηση.
Charlène Veloppé
Η Charlène Veloppé είναι Γαλλίδα δημιουργός ντοκιμαντέρ με έδρα το Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, όπου ολοκληρώνει τις μεταπτυχιακές της σπουδές στις Τέχνες του Ντοκιμαντέρ στο Πανεπιστήμιο του Κέιπ Τάουν. Το έργο της χαρακτηρίζεται από έντονο ενδιαφέρον για το κοινωνικά και πολιτισμικά προσανατολισμένο ντοκιμαντέρ, ενώ προσεγγίζει την οπτική αφήγηση μέσα από μια φεμινιστική ματιά, εξερευνώντας ζητήματα κοινότητας, αίσθησης του ανήκειν, αντίστασης και δημιουργικής έκφρασης σε διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα. Εστιάζει ιδιαίτερα σε ιστορίες με επίκεντρο τις γυναίκες, καθώς και στη μελέτη και ανάδειξη της πολιτισμικής μνήμης, της διατήρησής της και της πολιτιστικής κληρονομιάς στα σύγχρονα αστικά περιβάλλοντα. Παράλληλα, την ενδιαφέρει ο τρόπος με τον οποίο η τέχνη και η μουσική μπορούν να λειτουργήσουν ως πολιτικά εργαλεία αντίστασης, απελευθέρωσης και συλλογικής έκφρασης. Επιδιώκει να αναπτύξει μια κινηματογραφική πρακτική βασισμένη στην ουσιαστική ακρόαση, επανεξετάζοντας διαρκώς πώς η δημιουργία ντοκιμαντέρ μπορεί να προσεγγίσει κριτικά τη συνεργασία και την παραγωγή γνώσης χωρίς εκμεταλλευτικές πρακτικές.