Μια ταινία-δοκίμιο η όποια ακολουθεί αντικείμενα- πόρτες, μπανιέρες και στρώματα- που εμφανίζονται για λίγο στους δρόμους του Κουρτουλούς, μιας συνοικίας της Κωνσταντινούπολης. Αναζητώντας τα ξανά σε μάντρες με παλιοσίδερα, αγορές μεταχειρισμένων και κέντρα ανακύκλωσης, τα παρακολουθεί να μετατρέπονται σε πρώτες ύλες: πράγματα που δεν είναι πια ακριβώς χρήσιμα, αλλά ούτε και εντελώς άχρηστα, θέτουν όμως υπό αμφισβήτηση τις καθιερωμένες ιεραρχίες της αξίας.
Ayşegül Yiğit
Η Ayşegül Yiğit είναι αρχιτέκτονας με έδρα την Κωνσταντινούπολη και μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο Πολυτεχνείο της Κωνσταντινούπολης, από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής από όπου αποφοίτησε με έπαινο για τη διπλωματική της εργασία. Το έργο της εστιάζει στις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στο τοπίο, την υλικότητα και τις άτυπες πρακτικές στον αστικό χώρο, διερευνώντας πώς η καθημερινή ζωή και οι συχνά παραγνωρισμένες αφηγήσεις του χώρου διαμορφώνουν το νόημα της αρχιτεκτονικής. Αντλώντας από την έρευνα μέσω του σχεδιασμού, την οικοπαιδαγωγική και τη φεμινιστική σκέψη, καθώς και από τη συμμετοχή της στα EELISA, SArPe και Architecture for All, προσεγγίζει τον σχεδιασμό ως μια διαρκή διαδικασία μάθησης μέσα από την έρευνα, την παρατήρηση και τη δημιουργία. Η ταινία-δοκίμιό της ακολουθεί την πορεία υλικών που ανακτώνται και επαναχρησιμοποιούνται, καθώς αυτά μετακινούνται μέσα στα άτυπα δίκτυα της Κωνσταντινούπολης.