Το Ελάχιστο Σπίτι

Ο Μιχάλης δουλεύει στον δρόμο πουλώντας το περιοδικό ΣΧΕΔΙΑ και ζει σε ένα καταφύγιο με φίλους. Αυτό δεν είναι το πορτρέτο ενός άνδρα. Αυτό είναι το «πορτρέτο» της ζωής του, της ρουτίνας του. Η κατανόηση της ρουτίνας του μας δίνει τη δυνατότητα να έρθουμε σε επαφή με ανθρώπους που ίσως παραβλέπουμε συχνά, όσο περπατούμε. Οι αγώνες τους δεν έχουν να κάνουν μόνο με το φαγητό τους ή την ανάγκη για ένα σπίτι, αλλά και την ανάγκη τους να μην νιώθουν παραμελημένοι – την επιθυμία τους να είναι μέλος μιας κοινότητας και να μην νιώθουν εξοστρακισμένοι. Είναι τα μάτια και τα αυτιά μιας πόλης, αν και οι άνθρωποι τείνουν να τους αγνοούν. Ο Μιχάλης μας μίλησε για τα συναισθήματά του, την ζωή του και την άποψή του για τον κόσμο. Η ταινία αυτή δεν είναι η βιογραφία ενός άνδρα, αλλά μια «βιογραφία» μιας πόλης μέσα από μια διαφορετική ματιά, εκεί που το ελάχιστο είναι το σπίτι σου.