«Εγεννήθη ημίν σκηνοθέτης» έγραψε ο Τύπος μετά την πρώτη προβολή του Μακεδονικού γάμου το 1960. Και δικαίως: γιατί το σύντομο αυτό ντοκιμαντέρ, που εν μια νυκτί έχρισε τον 27χρονο Τάκη Κανελλόπουλο ελπίδα του ελληνικού κινηματογράφου, είναι ένα οπτικό ποίημα σπάνιας ευαισθησίας. Ό,τι ξεκινά ως καταγραφή των ευφρόσυνων γαμήλιων εθίμων σ’ ένα χωριό της Δυτικής Μακεδονίας, το Βελβεντό Κοζάνης, μεταστοιχειώνεται μέσα από το βλέμμα του σκηνοθέτη σε μια ελεγεία για τον αποχωρισμό –σαν να πρόκειται για την κάθοδο της Περσεφόνης στον Άδη– και τη χθόνια, παγανιστική αψάδα της φύσης. Ήδη, το κατοπινό έργο του Κανελλόπουλου βρίσκεται εν σπέρματι εδώ: οι χαμηλοί τόνοι, ο λυρισμός, το μακεδονικό τοπίο, η φόρτιση της μεθορίου, το γυναικείο πρόσωπο που τόσο τον γοήτευσε. Ήδη το σινεμά τεκμηρίωσης στην Ελλάδα κοιτάζει πλέον πίσω από το προφανές, καταγράφοντας όχι το γράμμα, αλλά το πνεύμα του τόπου και την παράδοση όχι ως εξωτισμό αλλά ως ζώσα μνήμη και πρακτική, με τον Μακεδονικό γάμο να αποτελεί την πρώτη σπουδαία και διαχρονικά μια από τις μεγαλύτερες στιγμές του. Ο Μακεδονικός γάμος απέσπασε το Α΄ Βραβείο Ταινίας Μικρού Μήκους στην Πρώτη Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου και το Α΄ Βραβείο στο Φεστιβάλ του Βελιγραδίου (1961).
Τάκης Κανελλόπουλος
Γεννήθηκε το 1933 στη Θεσσαλονίκη και πέθανε το 1990 από καρδιακή προσβολή. Από τους πρώτους έλληνες σκηνοθέτες που έκαναν ταινίες στην Θεσσαλονίκη. Τιμήθηκε στο 7ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το 1966, με αφορμή την ταινία Εκδρομή, για τη συμβολή του στην ανύψωση του ποιοτικού επιπέδου του Φεστιβάλ. Στην αντίστοιχη εκδήλωση του 1968 και με αφορμή την ταινία Παρένθεση βραβεύτηκε από την Ελληνική Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου για τη σκηνοθεσία του, ενώ η ίδια η ταινία αναγνωρίστηκε ως η Καλύτερη Καλλιτεχνική της χρονιάς από κοινού με τα Κορίτσια στον ήλιο του Βασίλη Γεωργιάδη. Η φιλμογραφία του περιλαμβάνει τρεις μικρού μήκους ταινίες και εφτά μεγάλου μήκους.